Potrzebowałam czasu…

⏰Potrzebowałam czasu, by się przekonać, że nie wszystkie marzenia uczynią mnie szczęśliwą. Spełniłam je i dzisiaj wiem, że niektóre są próbą ucieczki od życia, codzienności, siebie samej.

⏰ Potrzebowałam czasu, by zauważyć, że nie zawsze byłam wobec siebie uczciwa. Obserwując skutki własnych wyborów, odkrywałam, że niektóre decyzje były próbą ukrycia tego, co niewygodne, nieprzyjemne, trudne lub wstydliwe.

⏰ Potrzebowałam czasu, by wyrosnąć ze swoich dziecięcych wyobrażeń o mechanizmach działania świata i dojrzeć do wolności.

⏰ Potrzebowałam czasu, by pokochać siebie ze wszystkim, co we mnie słabe, trudne i nieidealne. Przekonałam się, że są we mnie także siła, piękno i odwaga, aby trwać w tym, co ważne, zmieniać to, co szkodliwe, i akceptować to, co nieuniknione.

⏰ Potrzebowałam czasu, by zaufać, że bez względu na to, co przyniesie jutro, jestem bezpieczna.

Czas jest nam potrzebny 🙏 w życiu nie zawsze sprawdza się idea „kto pierwszy ten lepszy”.

Dlatego nie popędzaj siebie ale dojrzewaj w swoim tempie i czasie 🙏.

Bez ciśnienia.

Wdech… wydech.

Z miłością ❤️

Daga